Artykuł Terapia dzieci i młodzieży pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Często słyszymy, że aby kochać innych, najpierw trzeba pokochać siebie. To zdanie może brzmieć jak banał, ale kryje się w nim głęboka psychologiczna prawda. Miłość do siebie to nie egoizm ani narcyzm, ale zdrowa relacja z samym sobą – pełna akceptacji, szacunku i troski.  

Miłość do siebie to nie tylko pozytywne myślenie o sobie czy chwalenie się sukcesami. To umiejętność bycia swoim własnym przyjacielem – również wtedy, gdy popełniamy błędy, przeżywamy trudności czy mierzymy się z własnymi słabościami. To także stawianie zdrowych granic, szanowanie swoich potrzeb i dawanie sobie prawa do odpoczynku. Zdrowa miłość do siebie obejmuje akceptację, czyli przyjmowanie siebie takimi, jakimi jesteśmy, bez surowej krytyki i nieustannego porównywania się z innymi. To także współczucie dla siebie – traktowanie siebie z wyrozumiałością w trudnych chwilach, tak jak traktowalibyśmy bliską osobę.  

Miłość do siebie to również dbanie o siebie na wielu poziomach – nie tylko fizycznym, czyli poprzez zdrową dietę, sen i aktywność, ale i emocjonalnym, poprzez rozpoznawanie i wyrażanie uczuć czy pozwolenie sobie na odpoczynek psychiczny. To także autentyczność – pozwolenie sobie na bycie sobą, bez udawania kogoś innego, by zadowolić otoczenie.  

Wielu z nas dorastało w kulturze, która uczyła, że własne potrzeby są mniej ważne niż potrzeby innych. Być może słyszeliśmy, że „nie wypada się chwalić” albo że „trzeba być skromnym”. Jeśli do tego dołożyć krytyczne głosy z dzieciństwa czy wymagające otoczenie, łatwo o wewnętrznego krytyka, który podkopuje naszą pewność siebie. Dobra wiadomość? Miłość do siebie można rozwijać – i warto to robić!  

Pierwszym krokiem jest zwrócenie uwagi na sposób, w jaki do siebie mówimy. Warto zastanowić się, czy gdy popełniamy błąd, mówimy sobie: „Jestem do niczego”, czy może „Każdy popełnia błędy, to część nauki”. Zmiana wewnętrznego dialogu to ważny element budowania zdrowej relacji ze sobą.  

Ważne jest także, by przestać się porównywać. Każdy z nas ma inną drogę, inne zasoby i inne doświadczenia. Porównywanie się do innych często prowadzi do frustracji i poczucia braku. Skupienie się na własnym tempie i na tym, co jest dla nas naprawdę ważne, pozwala budować wewnętrzny spokój.  

Miłość do siebie oznacza również dbanie o swoje potrzeby. Nie warto czekać, aż ktoś inny się o nas zatroszczy. Jeśli jesteśmy zmęczeni – odpoczywajmy. Jeśli czujemy smutek – pozwólmy sobie na niego, zamiast go tłumić. Jeśli potrzebujemy wsparcia – poprośmy o nie bez poczucia winy.  

Odpuszczenie perfekcjonizmu to kolejny ważny krok. Nie musimy być doskonali, by zasługiwać na miłość i szacunek – także swój własny. Popełnianie błędów i niedoskonałość to naturalna część bycia człowiekiem.  

Warto znaleźć swoje własne rytuały miłości do siebie – coś, co sprawia, że czujemy się dobrze we własnej skórze. Może to być spacer, ulubiona herbata, chwila na książkę, medytacja, pisanie dziennika czy cokolwiek innego, co przynosi ukojenie.  

Budowanie miłości do siebie to proces, który trwa całe życie. Nie ma jednej prostej recepty, ale to jedna z najlepszych inwestycji, jakie możemy zrobić dla swojego zdrowia psychicznego i emocjonalnego. Jeśli czujesz, że trudno Ci pokochać siebie, że wewnętrzny krytyk jest zbyt głośny – warto poszukać wsparcia. Psychoterapia może pomóc w odnalezieniu głębszego zrozumienia siebie i zbudowaniu zdrowszej relacji ze sobą. Bo zasługujesz na to, by traktować siebie z miłością.  

A Ty? Co dziś możesz zrobić, by okazać sobie trochę więcej troski?

Patrycja Zasada

Artykuł Miłość do siebie pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Relacja terapeutyczna, czyli więź między pacjentem a terapeutą jest fundamentem, na którym opiera się skuteczność terapii, wpływając na zaangażowanie pacjenta oraz osiąganie pożądanych zmian.

Relacja terapeutyczna to wzajemne uczucia i postawy między pacjentem a terapeutą, a także sposób ich wyrażania. Opiera się na zaufaniu, empatii, akceptacji i autentyczności, tworząc bezpieczne środowisko do odkrywania własnych myśli i emocji. W opinii pacjentów, relacja terapeutyczna jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na powodzenie nierzadko długotrwałych procesów. Ważnymi aspektami, które pojawiają się w relacji są empatia, szacunek, akceptacja oraz spójność terapeuty. Są to cechy, które zapewniają bezpieczeństwo i komfortowe otoczenie dla osoby dzielącej się swoimi intymnymi przeżyciami z życia, jak również ukrywanymi dotąd odczuciami pochodzącymi ze świata wewnętrznego.

Znaczenie relacji terapeutycznej

Poczucie bezpieczeństwa: Dobrze ukształtowana relacja sprzyja otwartości i szczerości w dzieleniu się trudnymi doświadczeniami.
Zaangażowanie w proces terapeutyczny: Więź między pacjentem a terapeutą zwiększa motywację do aktywnego uczestnictwa w terapii oraz do podejmowania działań prowadzących do zmiany.
Skuteczność terapii: Badania wskazują, że jakość relacji terapeutycznej jest jednym z najważniejszych czynników determinujących pozytywne wyniki terapii, niezależnie od stosowanej metody terapeutycznej.

Relacja terapeutyczna jest fundamentem skutecznego procesu. Dlatego zarówno terapeuci, jak i pacjenci powinni świadomie dążyć do budowania i utrzymania silnej, opartej na zaufaniu relacji, która wpływa na poczucie bezpieczeństwa pacjenta, jego zaangażowanie w proces terapeutyczny oraz ostateczne rezultaty leczenia. 

Patrycja Bracik

Artykuł Relacja terapeutyczna pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Konsultacja psychologiczna to proces, w którym psycholog pomaga zrozumieć i rozwiązać trudności emocjonalne, psychiczne lub interpersonalne, z którymi boryka się osoba. Jest to spotkanie, podczas którego klient może opowiedzieć o swoich problemach, obawach czy pytaniach, a psycholog pomaga w zrozumieniu przyczyn trudności i wskazuje możliwe ścieżki do poprawy sytuacji. Konsultacje mogą dotyczyć różnych kwestii, takich jak stres, lęki, problemy w relacjach, kryzysy życiowe, trudności w podejmowaniu decyzji czy też ogólne poczucie niepokoju.

Konsultacja jest dla każdego, kto czuje potrzebę wsparcia w trudnych chwilach, boryka się z emocjonalnymi problemami lub chciałby lepiej poznać siebie, swoje reakcje i mechanizmy radzenia sobie w różnych sytuacjach. Niezależnie od tego, czy chodzi o chwilowy kryzys, długotrwały stres, problemy w pracy, w relacjach z innymi ludźmi, czy też ogólne poczucie braku sensu czy niezadowolenia – psycholog pomoże w zrozumieniu sytuacji i w poszukaniu sposobów radzenia sobie.

Z takiej konsultacji warto skorzystać, gdy odczuwasz, że twoje emocje czy myśli stają się przytłaczające, nie wiesz, jak poradzić sobie z trudną sytuacją, lub po prostu chcesz zadbać o swoje zdrowie psychiczne i rozwój osobisty. Nie musisz czekać na kryzys, aby szukać pomocy – czasami warto zacząć wcześniej, by zapobiec pogłębianiu się trudności. Psycholog jest po to, by pomóc ci w pełni zrozumieć siebie i podjąć kroki w stronę lepszego samopoczucia i satysfakcji z życia.

Psycholog oprócz udzielenia wsparcia tu i teraz, w razie potrzeby skieruje także na wybraną formę terapii lub do innego specjalisty, który najlepiej przysłuży się do rozwiązania problemu.

Sylwia Bieńkowska

Artykuł Czym jest konsultacja psychologiczna? pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Kintsugi, dosłownie oznacza „naprawianie złotem”, to metoda polegająca na sklejaniu pękniętych fragmentów ceramiki za pomocą laki zmieszanej z proszkiem ze szlachetnego metalu – najczęściej złota. Finalny efekt sprawia, że każde pęknięcie staje się wyraźne i podkreślone, zamieniając ceramikę w jeszcze bardziej wyjątkowy przedmiot, piękny właśnie dzięki swojej historii i niedoskonałościom. W kintsugi pęknięcia nie są ukrywane – wręcz przeciwnie, zostają wyeksponowane, tworząc nową całość.

Wyobraź sobie, że wszystkie Twoje kruche części mogłyby być potraktowane podobnie – z czułością, bez wstydu, jako część unikalnej, wartościowej całości. Twoje pęknięcia nie definiują Ciebie, jako człowieka, ale są Twoją integralną częścią.

Blizny, jako część naszej tożsamości

Jako ludzie mamy tendencję do ukrywania swoich ran i emocjonalnych pęknięć. Ukrywamy się na co dzień  pod ciężkimi zbrojami i choć, zbroja zapewnia nam ochronę i bezpieczeństwo, jej ciężkość bywa męcząca.

Obawiamy się, że pokazując naszą słabość, odsłonimy przed innymi naszą podatność na ból. Zapewne nie raz już słyszałeś, że „musisz iść dalej”, „odciąć się” lub „zostawić przeszłość za sobą”. Jednak w rzeczywistości te pęknięcia tworzą unikalne elementy naszej tożsamości. Jak powiedział psychoanalityk Donald Winnicott, „To, czego naprawdę pragniemy, to być widzianym i rozpoznanym za wszystko, czym jesteśmy, nawet jeśli obejmuje to naszą kruchość”.

Psychoterapia, podobnie jak kintsugi, uczy, że nasze „pęknięcia” nie są czymś, co należy ukrywać. Wręcz przeciwnie – mogą stać się źródłem naszej siły, jeśli tylko zaakceptujemy ich istnienie, zintegrujemy je  i zdecydujemy się je przekształcić.

Wybaczenie sobie: pierwszy krok ku zdrowieniu

Zrozumienie, że nasze emocjonalne pęknięcia są częścią nas, to często pierwszy krok do naszej drodze ku zdrowieniu. W kintsugi naprawa zaczyna się od zaakceptowania pęknięcia jako naturalnej części przedmiotu – niczym niepowtarzalnego świadectwa jego historii. Podobnie w psychoterapii uczymy się, że wszystkie nasze kruche części – nasze rany emocjonalne i pęknięcia – nie są „zepsuciem” naszej osoby, lecz przejawem doświadczeń, które nas ukształtowały.

Naprawianie złotem – w kontekście psychoterapii – oznacza również budowanie współczucia wobec samego siebie. Wybaczenie sobie za błędy, za te wszystkie momenty, w których byliśmy mniej niż doskonali, jest kluczowe dla procesu zdrowienia.

Złote pęknięcia, jako symbol transformacji

Każdy z nas ma swoje „złote blizny” – chwile, kiedy przechodziliśmy przez kryzysy, które ostatecznie nawet jeśli przyniosły nam doświadczenie i mądrość, były niejednokrotnie okupione bólem i łzami. Kintsugi jest tu metaforą dla procesu przemiany, w którym nasze wewnętrzne zranienia – lęki, rozczarowania, poczucie winy – mogą zostać oswojone i zintegrowane w całość. Jak ujął to Rumi: „Rana jest miejscem, przez które wnika w Ciebie światło”.

Terapeutyczne podejście do kintsugi zachęca do życzliwego współczucia wobec wszystkich swoich kruchych części. Nie chodzi o to, by zapomnieć o złamanych i rozbitych częściach, lecz aby przyjąć je jako integralną część nas samych. Każda z tych kruchych części ma swoją wartość i historię – historię wartą opowiedzenia i wysłuchania.

Na poziomie symbolicznym, proces kintsugi zachęca nas do zatrzymania się, spojrzenia na swoje pęknięcia i odnalezienia w nich wartości. To bardzo powolny i żmudny proces, wymagający uważności i cierpliwości.

Wzrost potraumatyczny, to proces, w którym osoba, po doświadczeniu głębokiej traumy, wykształca nowe spojrzenie na siebie i życie. Po przejściu przez traumatyczne doświadczenia może odkryć w sobie nowe zasoby, spojrzeć na siebie i swoje doświadczenia w sposób bardziej łagodny i świadomy.

Nawiązując do słów Carla Junga: „Nie stajemy się oświeceni, wyobrażając sobie światło, lecz czyniąc ciemność świadomą”. Zrozumienie, dostrzeżenie i akceptacja swojej historii, to fundament wzrostu potraumatycznego, który podkreśla, że ciemność i światło są częścią nas, a każda z naszych kruchych części może być początkiem czegoś wyjątkowego.

Kintsugi uczy nas, że proces zdrowienia nie polega na maskowaniu swoich ran, lecz na znajdowaniu siły w ich akceptacji.

Małgorzata Serwicka – Tarkowska

Artykuł Wszystkie Twoje kruche części pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Czym jest hipoterapia?

Hipoterapia to rodzaj terapii, która wykorzystuje kontakt z końmi w celu wsparcia procesu leczenia. Najczęściej jest kojarzona z rehabilitacją ruchową, ale coraz częściej stosuje się ją również w psychoterapii. Konie, jako zwierzęta stadne, reagują na emocje i zachowania człowieka, co czyni je doskonałymi partnerami terapeutycznymi. Obecność konia pozwala pacjentowi na budowanie zaufania, pracy nad relacjami interpersonalnymi oraz radzenia sobie z emocjami.

Jak hipoterapia wspiera psychoterapię?

Hipoterapia może być skutecznie stosowana jako uzupełnienie tradycyjnej psychoterapii w leczeniu różnorodnych zaburzeń emocjonalnych i psychicznych. Podam kilka przykładów, w jaki sposób konie mogą wspierać ten proces:

• Budowanie zaufania i relacji – praca z koniem wymaga nawiązania relacji opartej na zaufaniu i wzajemnym szacunku. Dla osób z trudnościami w nawiązywaniu kontaktów społecznych, taka relacja może stanowić model budowania zdrowych, zrównoważonych więzi z innymi ludźmi.

• Rozwój empatii i świadomości emocjonalnej – konie są zwierzętami niezwykle wrażliwymi na emocje. Pacjenci, ucząc się rozpoznawać emocje konia, jednocześnie rozwijają umiejętność identyfikacji własnych uczuć i emocji innych ludzi. To niezwykle cenne narzędzie w terapii osób z problemami w zakresie empatii lub kontroli emocji.

• Obniżenie poziomu stresu – badania pokazują, że przebywanie w towarzystwie zwierząt może wpływać na obniżenie poziomu kortyzolu, hormonu stresu. Kontakt z końmi, ich łagodne ruchy oraz spokojna obecność pomagają pacjentom wyciszyć się, co sprzyja pracy terapeutycznej.

• Wzmacnianie poczucia własnej wartości i pewności siebie – praca z dużym, silnym zwierzęciem, jakim jest koń, może być wyzwaniem. Kiedy pacjent z sukcesem opanuje sztukę opieki nad koniem, prowadzenia go, a w niektórych przypadkach również jazdy, zyskuje poczucie kontroli oraz pewności siebie. Dla osób z niską samooceną może to być ważny krok w budowaniu wewnętrznej siły.

• Radzenie sobie z lękiem i traumą – dla osób z zaburzeniami lękowymi lub PTSD, konie mogą stanowić bezpieczne, neutralne tło, na którym pacjent uczy się radzić sobie z emocjami. Relacja z koniem wymaga spokoju i skupienia, co może pomóc pacjentowi w nauce technik relaksacyjnych i radzeniu sobie z trudnymi emocjami.

Hipoterapia a dzieci i młodzież

Terapia z udziałem koni jest szczególnie skuteczna w pracy z dziećmi i młodzieżą. Dzięki swojej formie, która łączy terapię z elementami zabawy i kontaktu ze zwierzęciem, hipoterapia staje się bardziej atrakcyjna i angażująca. Może być stosowana w pracy z dziećmi z autyzmem, ADHD, zaburzeniami lękowymi czy zaburzeniami zachowania.

Dla dzieci z problemami emocjonalnymi kontakt z koniem pozwala na naukę regulacji emocji, a także budowanie poczucia odpowiedzialności i opieki. Dla młodzieży, która często boryka się z problemami tożsamościowymi i emocjonalnymi, praca z koniem może być okazją do nawiązania głębokiej relacji, opartej na zaufaniu i wzajemnym zrozumieniu.

Korzyści psychofizyczne hipoterapii

Poza aspektami psychologicznymi, hipoterapia przynosi również korzyści fizyczne, które mogą wspierać ogólny stan zdrowia pacjenta. Kontakt z koniem, a zwłaszcza jazda konna, sprzyja poprawie równowagi, koordynacji ruchowej oraz wzmacnia mięśnie posturalne. Dzięki temu, praca z koniem może wspierać zarówno ciało, jak i umysł.

Dla kogo hipoterapia?

Hipoterapia jest odpowiednia dla szerokiego spektrum pacjentów, zarówno dzieci, jak i dorosłych. Może być stosowana w terapii osób z:

• Zaburzeniami lękowymi

• PTSD

• Depresją

• Niską samooceną

• Trudnościami w relacjach interpersonalnych

• Zaburzeniami emocjonalnymi

Terapia z końmi jest również rekomendowana dla osób w trakcie terapii traumy oraz dla tych, którzy borykają się z trudnymi doświadczeniami z przeszłości.

Hipoterapia to niezwykle wartościowa forma terapii wspomagającej, która może przynieść znaczące korzyści zarówno na poziomie psychicznym, jak i fizycznym. Wykorzystanie koni w psychoterapii pozwala na rozwój empatii, budowanie zaufania, a także pracę nad samooceną i radzeniem sobie z trudnymi emocjami. Dla wielu pacjentów jest to skuteczna metoda uzupełniająca tradycyjną psychoterapię, oferująca jednocześnie unikalne doświadczenie kontaktu z naturą i zwierzętami.

Jestem certyfikowaną hipoterapeutką i w przyszłości marzę o rozszerzeniu oferty Nowiu, wprowadzając terapię wspierającą proces psychoterapeutyczny poprzez pracę z końmi.

Katarzyna Ulikowska

Artykuł Hipoterapia: wykorzystanie terapii z końmi w psychoterapii pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

1. Znajdź wsparcie emocjonalne.

Jednym z najważniejszych elementów radzenia sobie z kryzysem powodzi jest znalezienie wsparcia. Rozmowa z bliskimi, przyjaciółmi lub profesjonalistami, takimi jak psychoterapeuci, może pomóc w zmniejszeniu poczucia osamotnienia. Ważne jest, aby dzielić się swoimi uczuciami i doświadczeniami z zaufanymi osobami. Psychoterapia online może być doskonałym rozwiązaniem w sytuacji, gdy dostęp do pomocy na miejscu jest utrudniony.

2. Skorzystaj z technik relaksacyjnych.

W momencie kryzysu nasze ciało i umysł przechodzą w stan podwyższonego stresu. Techniki relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie, medytacja czy progresywna relaksacja mięśni, mogą pomóc w uspokojeniu układu nerwowego. Regularna praktyka tych technik może znacząco obniżyć poziom stresu i pomóc w lepszym radzeniu sobie z wyzwaniami, które stawia przed nami sytuacja powodziowa.

3. Interwencja kryzysowa – pierwsze kroki:

a. Zachowaj spokój – w momencie, gdy sytuacja staje się dramatyczna, naturalnym odruchem jest panika. Staraj się jednak zachować zimną krew. Przypomnij sobie, że każdy krok ma znaczenie, a podjęcie racjonalnych decyzji może uratować życie Twoje i innych.

b. Zidentyfikuj potrzeby – jeśli Ty lub osoby w Twoim otoczeniu potrzebują natychmiastowej pomocy, zidentyfikuj, jakie są te potrzeby. Czy chodzi o schronienie, jedzenie, czy wsparcie emocjonalne? Priorytetyzacja działań pomoże w szybszym przywróceniu poczucia bezpieczeństwa.

c. Uzyskaj dostęp do wsparcia psychologicznego – w sytuacjach kryzysowych interwencja psychologiczna jest niezwykle istotna. „Nów” Centrum Psychoterapii Holistycznej oferuje profesjonalne wsparcie, zarówno w formie stacjonarnej, jak i online, co jest szczególnie ważne w sytuacjach, gdy dostęp do pomocy na miejscu jest ograniczony. Jeśli nie masz teraz środków a jesteś z terenów dotkniętych powodzią zapytaj o darmową konsultację.

4. Odzyskaj kontrolę nad małymi rzeczami.

W obliczu powodzi wiele osób może czuć się bezradnych i przytłoczonych. Ważne jest, aby skupić się na małych krokach, które możesz podjąć, aby odzyskać poczucie kontroli. Może to być zorganizowanie swoich najważniejszych rzeczy, nawiązanie kontaktu z bliskimi czy zadbanie o swoje podstawowe potrzeby. Skupienie się na rzeczach, na które masz wpływ, pomaga zmniejszyć poziom stresu i daje poczucie, że sytuacja jest w jakimś stopniu pod kontrolą.

5. Praktyczne wskazówki dla osób wspierających.

Jeśli chcesz pomóc osobom, które przeszły przez traumę powodzi, przyda się kilka kluczowych zasad:

• Słuchaj – osoby w kryzysie często potrzebują, aby ktoś je po prostu wysłuchał. Nie musisz mieć odpowiedzi na wszystkie pytania, czasem sama obecność i wsparcie mogą zdziałać cuda.

• Unikaj oceniania – ludzie różnie reagują na stres i traumę. Szanuj emocje innych i staraj się ich nie oceniać, nawet jeśli ich reakcje wydają Ci się nieadekwatne.

• Pomagaj w organizacji pomocy – pomoc w organizacji rzeczy praktycznych, takich jak znalezienie schronienia, kontakt z odpowiednimi służbami czy zabezpieczenie mienia, może być bardzo cennym wsparciem.

6. Długoterminowe wsparcie emocjonalne.

Skutki powodzi mogą być odczuwalne długo po ustąpieniu zagrożenia. Dlatego ważne jest, aby nie zapominać o długoterminowym wsparciu emocjonalnym. U niektórych osób może wystąpić zespół stresu pourazowego (PTSD), co wymaga profesjonalnej pomocy. Warto wtedy skorzystać z terapii oferowanych przez specjalistów, takich jak nasi terapeuci z „Nów” Centrum Psychoterapii Holistycznej.

7. Jak możesz sobie pomóc po kryzysie?

Po ustaniu zagrożenia, warto skupić się na odbudowie równowagi psychicznej. Oto kilka kroków, które mogą Ci w tym pomóc:

• Zadbaj o rutynę – powrót do codziennych zajęć, takich jak praca, hobby czy regularne spotkania z bliskimi, pomoże Ci odzyskać poczucie normalności.

• Znajdź czas na odpoczynek – regeneracja po kryzysie jest kluczowa. Zadbaj o odpowiednią ilość snu, zdrową dietę i aktywność fizyczną, które wspierają zdrowie psychiczne.

• Rozważ pomoc terapeuty – jeśli czujesz, że trudności emocjonalne po powodzi są dla Ciebie zbyt dużym wyzwaniem, skontaktuj się z psychoterapeutą. W „Nów” Centrum Psychoterapii Holistycznej oferujemy wsparcie w postaci terapii indywidualnej, która pomoże Ci uporać się z trudnymi emocjami.

Kryzys powodziowy to wyjątkowo trudne doświadczenie, które może prowadzić do silnego stresu i traum. Ważne jest, aby w takich momentach zadbać o wsparcie emocjonalne i fizyczne, korzystając z dostępnych zasobów. „Nów” Centrum Psychoterapii Holistycznej oferuje profesjonalną pomoc psychologiczną, która pomoże Ci uporać się z wyzwaniami związanymi z powodzią i wrócić do równowagi psychicznej.

Jeśli szukasz wsparcia w radzeniu sobie z kryzysem, zapraszamy do kontaktu z naszym zespołem. Skorzystaj z naszej terapii online lub stacjonarnej – jesteśmy tutaj, aby pomóc!

Patrycja Zasada

Artykuł Jak radzić sobie w kryzysie powodzi? – Interwencja kryzysowa pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Artykuł Jak budować pewność siebie? pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Nie jesteś sam. Współczesny świat nie sprzyja sztuce relaksu. Ciągle bombardowani jesteśmy informacjami, bodźcami i obowiązkami. Kiedykolwiek życie zaczyna nam się wydawać przytłaczająco gorączkowe i mamy wrażenie, że nie nadążamy, naszym pierwszym instynktem jest często robienie czegokolwiek…byle nie odpoczywać.

Większość z nas próbuje wtedy pracować jeszcze ciężej lub zaplanować weekendy pełne aktywności. Sztuki prawdziwego odpoczynku musimy się jeszcze nauczyć.

Thich Nhat Hanh, znany wietnamski mnich zen buddyjski, najlepiej ujął to w swojej książce „Serce nauk Buddy”:

„Kiedy my, ludzie, chorujemy, to tylko się martwimy! Szukamy lekarzy i lekarstw, ale się nie zatrzymujemy. Nawet jadąc na wakacje na plażę czy w góry, nie odpoczywamy i wracamy bardziej zmęczeni niż wcześniej. Musimy nauczyć się odpoczywać”.

Thich Nhat Hanh

Dlaczego odpoczynek jest ważny?

Zrobienie sobie przerwy na regenerację i odnowę jest ważne nie tylko dla ciała, ale także dla umysłu. Odpoczynek, w dowolnej formie, to sztuka, która może pomóc w przywróceniu energii, wyostrzeniu naszego spojrzenia i wniesieniu większej równowagi do naszego życia. Podczas odpoczynku:

• Obniża się poziom stresu
• Zwiększa się poziom energii
• Poprawia się koncentracja i pamięć
• Wzmacnia się układ odpornościowy
• Zmniejsza się ryzyko chorób (zobacz też Stres a częste infekcje)

Jednak dzisiaj powszechne stało się postrzeganie pracy i odpoczynku jako przeciwieństw. Praca jest postrzegana jako aktywna i wartościowa: to w niej często udowadniamy swoją wartość. Z kolei odpoczynek jest często traktowany tak, jakby był czymś biernym i bezcelowym. 

W efekcie nie zostaje nam wiele czasu ani przestrzeni, byśmy mogli być sobą lub robić coś innego niż zajmowanie się obowiązkami dnia codziennego. To trochę jak w słynnej scenie z „Gdzie jest Nemo?” kiedy rybka Dori mówi „po prostu płyń dalej”. I przez jakiś czas to działa. Jesteśmy tak skupieni na stawianiu kroków naprzód, że nie ma miejsca na wątpliwości, ani na zauważenie, jak bardzo jesteśmy zmęczeni.

Jak nauczyć się odpoczywać?

Nadchodzi moment kiedy dochodzimy do ściany i szukamy sposobu, żeby poczuć się lepiej – bardziej wypoczęci, pełni energii i znowu sobą. Czujemy, że musimy zwolnić – zdjąć nogę z gazu. Jesteśmy tak skupieni na robieniu, że całkowicie tracimy kontakt z tym, co oznacza po prostu być. Jak nauczyć się na nowo odpoczywać. Nauczenie się odpoczynku może być trudne, zwłaszcza jeśli jesteś przyzwyczajony do ciągłego działania. Ale nie ma się czym martwić! Zamiast rzucać się na głęboką wodę, możesz zacząć od małych kroków.

1. Zadbaj o siebie

Ustaw granice. Poświęcaj sobie codziennie czas z dala od pracy, obowiązków rodzinnych czy innych zobowiązań, które mogą powodować stres i presję. Może to być zaledwie pół godziny dedykowane wyłącznie Tobie. Bez telefonów ani innych urządzeń. Ustal wokół tego czasu granice, abyś mógł się naprawdę zrelaksować, nie czując się winnym bycia „nieproduktywnym”.

2. Rób przerwy w ciągu dnia.

Nawet przy napiętym grafiku ważne jest, aby robić sobie w ciągu dnia miniprzerwy, aby się odstresować i nabrać energii. Zrób pięć minut przerwy na oddech, gdy czujesz się przytłoczony lub zmęczony, wyjdź na spacer, porozciągaj się lub wypij filiżankę herbaty — wszystkie te czynności pomogą Ci się zrelaksować i odmłodzić.

3. Bądź uważny na to, co myślisz

Negatywne myśli mogą szybko obniżyć poziom energii, dlatego ważne jest, aby dostrzegać kiedy pojawiają się negatywne myśli i próbować zastąpić je pozytywnymi (np. „Nie jestem wystarczająco dobry” można zastąpić „Wiele już osiągnąłem w życiu”). Serdeczność dla samego siebie ma ogromne znaczenie. Jeśli masz szczególnie trudne myśli, zamiast się na nich skupiać, spróbuj dać sobie wsparcie.

4. Znajdź ruch, który daje Ci radość i spokój

Ruszaj się codziennie. Ruch ciała niekoniecznie oznacza codzienny wysiłek na siłowni (zwłaszcza jeśli czujesz się wyczerpany). Raczej chodzi o znalezienie sposobów na delikatny ruch, który Ci się podoba, na przykład spacer po naturze, udział w łagodnych zajęciach jogi, a nawet po prostu taniec w przerwach między zajęciami. Każdy rodzaj ruchu, który poprawia Ci humor (i nie wyczerpuje) liczy się jako odpoczynek.

W naszym zabieganym życiu zbyt łatwo jest ulec otaczającej nas presji i zapomnieć o tym, jak ważne jest cofnięcie się i danie sobie czasu na regenerację. Odpoczynek, jest kwestią bardzo indywidualną – to, co działa dla innych, może nie działać dla Ciebie. Ale możesz wykorzystać te wskazówki jako punkt wyjścia do odkrywania swojej własnej relacji z odpoczynkiem i tego, czego potrzebujesz, aby czuć się wypoczętym, spokojnym, pełnym energii i swobodnym.

Osiągnięcie wewnętrznej równowagi bywa trudne. Sięgnięcie po odpowiednie wsparcia nie musi takie być. Jeśli nie wiesz, jak zwolnić, odwiedź Nów Centrum Psychoterapii Holistycznej. Czeka na Ciebie przestrzeń i zgrany zespół specjalistów, którzy pomogą Ci odzyskać równowagę i spokój.

 Zadzwoń do nas lub umów wizytę przed kalendarz online

Artykuł Jak nauczyć się odpoczywać pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.

Wpływ stresu na zdrowie

Nasze zdrowie z pewnością zależy od tego, jak radzimy sobie z sytuacjami dnia codziennego. Nawet jeśli nie ma jednej rzeczy, która wyjątkowo Cię stresuje, to warto spojrzeć na cały ostatni okres. Przez ten czas może Ci się przydarzyć kilka pojedynczych, powtarzających się sytuacji, które sprawiają, że pod koniec dnia czy tygodnia jesteś totalnie wyczerpana i bez sił. To trochę jak puzzle, Dopiero jak połączysz wszystkie elementy, dostrzegasz cały obrazek.

Stres a częste infekcje

Reakcja na stres pomaga nam radzić sobie z czynnikami na zewnątrz, a odporność z czynnikami wewnątrz organizmu. Ponieważ oba elementy są kluczowe dla naszego funkcjonowania — wzajemnie na siebie wpływają. Łączą się za pomocą układu nerwowego i hormonalnego. Jesteśmy dobrze przystosowani do radzenia sobie z nagłym, ostrym pobudzeniem, ale niekoniecznie z przewlekłym, trwającym nieraz wiele miesięcy. To właśnie z przewlekłym stresem zmaga się większość z nas i w związku z tym czasem ciężko Ci dostrzec go jako sprawcę nawracających infekcji.

Przede wszystkim to nieustanny pośpiech, presja w pracy, problemy osobiste powodują, że często dochodzimy do ściany i nie mamy siły już radzić sobie ze wszystkim sami. Jednym z objawów wyczerpania jest właśnie podatność na infekcje. W rezultacie osłabiony układ odpornościowy jest mniej skuteczny w walce z infekcjami, co przekłada się na dłuższy czas ich trwania i cięższy przebieg choroby.

Przykładowe choroby, których częstsze występowanie może być związane z doświadczaniem przewlekłego stresu:

• przeziębienia i grypa,
• infekcje dróg moczowych,
• nawracające infekcje grzybicze,
• choroby skóry.

Nie lekceważ problemu nawracających infekcji, nawet jeśli wszyscy wokół mówią „teraz taki sezon”. Mogą być one sygnałem, że Twój organizm jest przeciążony stresem i potrzebuje pomocy. Jeśli co rano masz problem ze wstaniem, wychodzisz z łóżka zmęczona, czujesz, że jesteś nerwowa i masz wrażenie, że uleciały z Ciebie wszystkie siły to znak, że nie warto dłużej czekać. Nie musisz zmagać się z tym sama. Istnieją naprawdę skuteczne metody, żebyś poczuła ulgę i wzmocniła swoją odporność na lata.

Leczenie objawów vs. leczenie przyczyn

Tradycyjne podejście do leczenia infekcji skupia się głównie na zwalczaniu objawów. W przeziębieniach czy grypyie stosuje się leki przeciwgorączkowe. Jednocześnie w przypadku infekcji bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc lub infekcje dróg moczowych, przepisywane są antybiotyki. I tu się najczęściej kończy pomoc i rola lekarza. Niestety, takie podejście nie zawsze jest skuteczne. I zazwyczaj przynosi efekty na chwilę.

Przewlekły stres może osłabiać działanie leków i utrudniać powrót do zdrowia. Co więcej, nadmierne stosowanie antybiotyków może prowadzić do rozwoju antybiotykooporności i wyjałowienia organizmu, a to w rezultacie sprzyja innym infekcjom jak np. grzybica.

Holistyczne podejście do zdrowia postrzega Ciebie i Twoje objawy jak jedną całość. Uwzględnia to jak Twoje środowisko, sytuacje życiowe i emocje, które przeżywasz, wpływają na Twój organizm i jego odporność. Leczenie infekcji powinno być tak naprawdę ostatnim krokiem na drodze do zdrowia. Pierwszym jest zredukowanie poziomu stresu.

Sposoby radzenia sobie ze stresem

Techniki relaksacyjne

Wśród sposobów radzenia sobie ze stresem często pojawia się zwrot Mindfulness, czyli uważność. To praktyka polegająca na świadomym skupieniu uwagi na teraźniejszości. Chodzi o obserwowanie swoich myśli, uczuć i doznań bez osądzania i analizowania. Element uwagi polega na dostrojeniu się do swoich doświadczeń i skupieniu się na tym, co dzieje się w chwili obecnej. Zwykle polega skierowaniu jej na oddech, myśli, doznania fizyczne w ciele i uczucia, których doświadczasz.

Akceptacja to obserwowanie tych uczuć i wrażeń bez osądzania. Zamiast odpowiadać lub reagować na te myśli, lub uczucia, starasz się je zauważyć i pozwolić im odejść.

Zajęcia uważności i terapie oparte na uważności zapewniają narzędzia umożliwiające wprowadzenie tych koncepcji w praktykę. Takie programy mogą obejmować ćwiczenia oddechowe, jogi oraz terapię, w rezultacie których możesz uświadomić sobie doznania, myśli i uczucia tłumiące się w Twoim ciele. Techniki relaksacyjne jak mindfulness, joga i medytacja mogą pomagają w uspokojeniu umysłu i ciała. Jeśli czujesz, że ciężko jest Ci się zatrzymać, przeczytaj koniecznie artykuł Jak nauczyć się odpoczywać.

Terapia Gestalt

Terapia w duchu Gestalt stawia na holistyczne podejście do radzenia sobie ze stresem, skupiając się na świadomości, odpowiedzialności i akceptacji. Pomoże Ci w rozpoznaniu fizycznych i emocjonalnych objawów stresu. Lepiej zrozumiesz, jak stres wpływa na Twoje myśli, uczucia i codzienne życie, a w rezultacie – na Twoją odporność. Wspólnie z terapeutą zidentyfikujecie czynniki, które wywołują u Ciebie napięcie. A mogą być bardzo różne i czasem nieoczywiste np. sytuacje w pracy, relacje z innymi ludźmi, problemy finansowe lub lęk przed przyszłością. Terapia prowadzona jest w atmosferze empatii i bezwarunkowej akceptacji.

U nas możesz połączyć pracę terapeutyczną z równoległą pracą nad przyczynami objawów somatycznych, które wysyła Twoje ciało. Masz gwarancję, że Twoje problemy i dolegliwości zostaną uwzględnione w procesie odzyskiwania równowagi i dążeniu do życia wolnego od bólu.

Zadzwoń do nas lub umów wizytę przed kalendarz online

Artykuł Stres a częste infekcje — leczyć objawy czy przyczyny pochodzi z serwisu Nów - Centrum Psychoterapii Holistycznej.